Archon

Z Sferopedia

Archoni to niebianie o charakterze praworządnym dobrym, pochodzący z planu Celestii. To wierne i lojalne anioły szczycące się cnotami. Są wysyłane przez wyższe moce dążące do dobra i wspomagania w bitwach przeciwko siłom zła.

Oczekujący Niebiańskiej Góry, archoni, zobowiązali się obroną tego planu i wszystkich niewinnych, czy wolnych przed złem w jego zapierających dech wizjach. Kiedy praworządny dobry śmiertelnik umiera, jego dusza rusza do tego planu (częściej zwanego Siedmioma Niebiosami przez pierwszomaterialnych podróżników). Tutaj jego esencja jest transformowana w ciało archona lampiona, najniższego w niebiańskiej hierarchi. Jednakże nie wszystkie praworządne dobre dusze zmieniają się w archonów. Niektóre, jak krasnoludy czy niziołki, stają się oczekującymi w krainach swoich mocy, fizycznie niezmienieni.

Spis treści 1 Rodzaje archonów 1.1 Archoni lampiony 1.2 Archoni ogary 1.3 Archoni strażnicy 1.4 Archoni miecze 1.5 Archoni trębacze 1.6 Archoni trony 1.7 Archoni tomu 1.8 Upadli archoni 2 Nowi archoni 2.1 Archoni sowy 2.2 Archoni młoty 3 Niebiańska Hebdomada 3.1 Barachiel 3.2 Domiel 3.3 Erathaol 3.4 Pistis Sophia 3.5 Raziel 3.6 Sealtiel 3.7 Zaphkiel 4 Źródła

[edytuj] Rodzaje archonów

Archoni jako reprezentanci uporządkowanego dobra Celestii mają ścisłą hierarchię oraz podział ról i zadań w swoich rangach.

Siedem rodzajów archonów zamieszkuje siedem warstw Niebiańskiej Góry. Każdy o radykalnie odmiennym wyglądzie, choć wszyscy promieniujący aurą dobra, pokoju i prawa. Tylko kiedy zagrożeni, bądź w walce archoni tracą swoją spokojną aurę.

Jako oczekujący jak i strażnicy Niebiańskiej Góry, są zatem podwójnie zmotywowani w obronie swojego domu przed inwazją, czy to przed siłami Mechanusa, czy Baator (obu planów, których rezydenci pragną prająć Górę). Achroni brzydzą się walką, lecz kiedy muszą walczyć, walczą z zemstą. Z błyszczącym gniewem w ich oczach, archoni ochoczo dołączają do bitwy przeciwko tym, którzy plądrują ich plan. Prosto dołączający do walki są zastraszającym widokiem, lecz stają się jeszcze straszniejsi kiedy ślą wprzód swoją aurę skrajnej grozy.

[edytuj] Archoni lampiony

Lampiony, najniższe z archonów, wyglądają jak latajace kule światła. Są one odpowiednikiem piechoty w pierwszomaterialnych armiach. Nowoprzybyli na Niebiańską Górę,oczekujący usiłują dowieść swojej wartości, by awansować w rangach. Jednakże to pragnienie nie jest tak silne jak potrzeba pomocy tkwiącym w potrzebie. Jako jedyne z archonów nie noszą żadnego metalowego wyposażenia.

W walce, archony lampiony strzelają promieniami światła na swoich przeciwników. Ci którzy są czystego serca i nie zamierzają wyrządzić żadnej szkody archonowi, są nietknięci przez promienie, podczas kiedy inni otrzymują obrażenia. Zasięg promienia to 9 metrów.

Lampiony są bardzo przyjazne, często pomagają neofickim podróżnikom (w związku z czym są idealnym wprowadzeniem do Niebiańskiej Góry pierwszomaterialnych postaci). Jako bezcielesne byty, jednakże, nie mogą zbytnio fizycznie pomagać podróżnikom. Stanowią natomiast źródło informacji o Niebiańskiej Górze jako przewodnicy po planie, bądź jako źródło inspiracji (często w postaci parabol i metafor).

Większość najpowszechniejszych archonów, lampionów znajduje się zazwyczaj tylko na pierwszej warstwie Niebiańskiej Góry, Lunii. Tam absorbują światło i esencję planu, nie potrzebując nic innego do życia. Czasami służą jako wysłannicy na wyższe warstwy i potrafią teleportować się gdziekolwiek potrzebi, kiedy przyzwani przez archona ogara. Ich jedynym celem jest uzyskać następne stadium dobra - to ogarów.

[edytuj] Archoni ogary

Archony ogary są mocarnie umięśnionymi ludźmi, którzy mają psie głowy. Ich szerokie ramiona i wielkie pięści wyróżniają ich jako zdolnych do walki wręcz kombatantów: ponadto, ich silne nogi wskazują na to, że uciekający wrogowie nie zajdą zbyt daleko nim zostaną dopadnięci. Ogary są strażnikami pierwszej i drugiej warstw i dowodzą archonami lampionami w obronie Niebiańskiej Góry. Noszą proste metalowe kołnierze.

Jak większość innych archonó, ogary walczą tylko w obronie Niebiańskiej Góry lub siebie. Jeśli powód jest słuszny, bądź to obrona niewinnego przed złem, archoni ogary będą również bronić tych, którzy nie są w stanie chronić siebie samych przed silniejszym przeciwnikiem. Bez względu na ich powody do walki, ogary walczą ochoczo. Kiedy atakują mogą użyć broni, choć wolą swoje naturalne zdolności. Ich pięści zadają dotkliwe obrażenia, kiedy ich szalone ugryzienie dotkliwie rani.

Ogary mogą także zmienić kształt w dowolny rodzaj psa lub wilka, choć nie mogą przyjąć postaci likantropa. Kiedy są w swej zwierzęcej postaci, mogą używać dowolnej ze swoich naturalnych zdolności tak samo jak w ich własnej. Są niewrażliwi na niemagiczne moce - bez względu na to w której są postaci.

Każdy archon ogar ma telepatyczną więź do 100 archonów lampionów. Gdziekolwiek jest w potrzebie, ogar może rozesłać wiadomość do swoich lampionów (którzy przyjmują ją równie szybko). Jeśli ogar kiedykolwiek wkracza do walki, może spodziewać się przybycia kilku archonów lampionów każdej chwili nim uzbiera się ich całe 100.

Strażnicy lampionów i pierwszej oraz drugiej warstwy Niebiańskiej Góry, ogary służą także jako planarni gospodarze. Bardziej niż pomocni lampioni, archoni ogary witają podróżników w Niebiańskiej Górze. Uprzejmie pokierują obieżysfera tam gdzie chce się udać - aczkolwiek często z uważnym obserwatorem.

Archoni ogary mogą jeść cokolwiek im zaserwowane, tak długo jak jest organiczne. Nie mają żadnych preferencji na mięso, czy roślinność i żadne ich nieodpycha. Co ciekawe, nie polują na mięso i nie zbierają roślin, preferując zamiast tego utrzymywać się na podarunkach jedzenia oferowanego przez odwiedzających. Ogary mogą żyć bez końca aż do następnego podarka, prawdopodobnie wyżywiających się zebranymi resztkami planarnej esencji tak jak lampiony. Tratą tę zdolność kiedy tylko przekształcili się w następne stadium dobra - to strażnika.

[edytuj] Archoni strażnicy

Strażnicy [1] są najlepiej opisani jako ciężcy ludzie z niedźwiedzimi głowami. Ich dłonie, choć ludzkie, zakończone są szponami. Ich oczy, malutkie i bystre jak niedźwiedzie, odbijają nadzwyczajną inteligencje. Mają wielką siłę i przenikliwe zmysły niedźwiedzia, acz nie jego nieprzewidywalnej natury. Strażnicy rozmawiają telepatyczne, choć mogą (i często to robią) komunikować się słównie z niedźwiedzimi zwierzętami. Noszą kołnierze i ręczne bransolety.

Archoni strażnicy nigdy nie są zaskoczeni - bynajmniej na Niebiańskiej Górze. Choć nigdy nie byli spotkani poza granicami planu, wciąż niewiadome jest czy mogliby zostać zaskoczeni gdziekolwiek. Co więcej, są znani ze zgrywania głupich w celu ściągnięcia przeciwnika bliżej, często łudząc nieświadomego obserwatora w myślenie, że strażnik może nie być zbyt bystry (przeciwnik oczywiście, szybko odkrywa, że tak nie jest).

Jeśli wróg jest wystarczająco głupi by się zjawić, myśląc iż pozostał niewykryty, archon strażnik atakuje jak gdyby był niedźwiedziem. Każda dłoń zadaje dotkliwe obrażenia, zaś potężne ugryzienie jeszcze więcej. Jeśli obie dłonie trafiły w tej samej chwili, strażnik pochwyca przeciwnika i obejmuje go w potężnym uścisku. Uścisk zadaje potężne dodatkowe obrażenia pozwalając strażnikowi zagryźć swoją ofiarę.

Strażnicy mają dostęp do pomniejszych/większych szkół objawień czarodziei jak i zarówno czarów z kapłańskiej sfery objawień. Strażnik może rzucać dowolne zaklęcie 4 poziomu jak by był 8-poziomowym kapłanem. Aczkolwiek jakiekolwiek zaklęcie, które można rzucić raz na dzień, strażnik może rzucać do woli.

Strażnicy stróżują portale pomiędzy warstwami Niebiańskiej Góry. Ci archoni powstrzymują niegodnych śmiałków i nieupoważnionych podróżników od przejścia. Ponadto nie pozwalają lampionom podróżować w górę przez warstwy, lecz udzielają pozwolenia lampionom niesiącym wiadomość.

W odróżnieniu od niedźwiedzi, które dosłownie pożerają jadalne pożywienie, archoni strażnicy są roślinożercami. Są ogromnymi pożeraczami, konsumującymi jakiekolwiek korzenie, roślinność, krzaki, a nawet drzewa znajdujące się w ich domie. Jednakże jedzą przez jedną godzinę o świcie i mogą odmówić sobie posiłku jeśli to konieczne. Niektórzy mędrcy spekulują, że straszliwa konsumpcja archonów strażników jest przygotowaniem się na ich następne stadium, gdyż archoni miecza nie jedzą nic.

[edytuj] Archoni miecze

Archoni miecze [2] wyglądają jak większość przeciętnych ludzi - z tym, że przeciętni ludzie nie mają skrzydeł w miejscu rąk. Ich włosy są srebrzyste, a ich oczy jarzą się wewnętrznym blaskiem. Noszą kołnierze, nagolenniki i napierśnik.

Archoni miecze mogą atakować czterokrotnie swoim potężnym ugryzieniem. Miecze mogą także nurkować w powietrzu do ataku jeśli mają 30 metrów do celu. Ten atak zadaje wyjątkowo potężne obrażenia. Podczas nurkowania są wyjątkowo trudni do trafienia z powodu wielkiej prędkości. Miecze potrafi także rzucać zaklęcia na życzenie z dowolnej kapłańskiej sfery jakby były 15-poziomowymi kapłanami.

Miecze niosą wiadomości od archonów tomów (i czasami od samych mocy) do wszystkich warstw Niebiańskiej Góry. Pisma te proklamują słowo wyższych rang archonów - zazwyczaj klejnotów mądrości rozsianych dla korzyści archonów niższego poziomu. W ten sposób przybycie miecza jest zawsze wypratywane z oczekiwaniem, nawet jeśli wiadomość dotyczy nadchodzącej wojny.

Archoni miecze nie są znani z konsumowania czegokolwiek.

[edytuj] Archoni trębacze

Archoni trębacze wyglądają podobnie do avarieli czy uskrzydlowych elfów, prócz tego, że trębacze są bardziej w porządku. Każdy archon tego rodzaju przywdziewa kołnierz i napierśnik. Każdy także dzierży pojedyńczą srebrną trąbę, która zwiastuje nadejście przed dotarciem do celu i przed powrotem do Niebiańskiej Góry. Dźwięk wydawany z tej trąby jest czystego dźwięku i przeszywającego piękna. Niearchoni którzy słyszą trąbę muszą wykonać udany rzut przeciwko czarom, bądź zostają sparaliżowani na kilka chwil.

Choć gardzą walką, archony trębacze są wysoko uzdolnionymi wojownikami. Ich trąby natychmiastowo zmieniają się w srebrne miecze, których używają do podwójnych cięć. Jeśli archońska trąba zostaje skradziona (zarówno w postaci trąby jak i miecza), zamienia się w bezużyteczną bryłę ołowiu - i biada nędznemu złodziejowi, którego archon odnajdzie!

Archoni trębacze potrafiątakże rzucać zaklęcia ze wszystkich sfer kapłańskich jakby byli 17-poziomowymi kapłanami.

Archoni trębacze służą jako wysłannicy wyższych archonów i mocy, lecz pełnią także o wiele bardziej niebezpieczne obowiązki: Eskortują dusze nowo zmarłych spowrotem do ich ciała jeśli zostali wskrzeszeni bądź ożywieni. W wypełnianiu tego obowiązku, trębacze - samotne ze wszystkich archonów - mogą opuścić granice Niebiańskiej Góry. W ten sposób są respektowani przez ich pobratymców.

Co ciekawe trębacze są jedyną grupą archonów, w której jeden rządzi ponad innymi w tym samym stadium. Israfel, trębacz, znany jest jako władca heroldów. Przydziela innych trębaczy do ich obowiązków.

Archoni konsumują tylko miód pitny. W przeciwieństwie do wersji śmiertelników, miód pitny trębaczy jest wyrabiany z kwitnących roślin Niebiańskiej Góry. Jest to wyjątkowo silnie działający trunek. Według legendy ten miód wzmacnia długowieczność, aczkolwiek może to być tylko plotka.

[edytuj] Archoni trony

Odziany w metal człowiek ze złotą skórą i pokaźnymi włosami, idealnie opisuje wygląd typowego archona trona. Ci archoni przywdziewają helmy i dzierżą miecze, a także są chronieni przez napierśniki promienujące światłem.

Archoni trony unikają walki kiedykolwiek mogą, zamiast tego wysyłając swoich podwładnych do przodu do walki. Jednakżę mogą rzucać zaklęcia ze wszystkich szkół czarodziejskich i kapłańskich sfer jakby byli na 18 poziomie. W dodatku mogą dwukrotnie atakować swoimi potężnymi migbłystalnymi mieczami zadającymi przeogromne obrażenia.

Ci archoni władają miastami i krainami Niebiańskiej Góry; jako tacy mają znaczne wpływy, zarówno duchowe jak i świeckie. W istocie mówi się, że są prawdziwymi włądcami archonów, choć archony tomy formalnie włądają nad większym terenem, gdyż każdemu przypisana jest jedna warstwa. Jednakże trony są bardziej zajęte codziennymi sprawami praworządnego rządzenia, pośrednicząc w sporach, rozwiązując konflikty i dawać przydłady dobra. Trony nie sprzeczają siępolitycznie, miast tego podchodząc pokojowo do negocjacji różnych zdań. Mogą dowodzić każdym archonem, który wpadnie w ich pole widzenia.

Ranga archonów tronów jest niewiele poniżej tomów. Trony utrzymują się całkowicie na nektarze, który jest otrzymywany z przemieszanych modłów niższych archonów z niebiańskimi owocami znajdującymi się w Siódmym Niebie. Nie żywią się żadnym innym jedzeniem.

[edytuj] Archoni tomu

Archoni tomy, władcy siedmiu warstw, wyglądają jak uskrzydleni ludzie z głowami jastrzębi. Ich ciała są pokryte pancerzem - pamiętając, że ich głównym obowiązkiem jest obrona. Jeśli to koniecznie, mimo wszystko, przejmą inicjatywę i zaatakują pierwsi, by zapobiec późniejszej walce.

Tak jak archoni trony, archony tomy osobiście gardzą walką, aczkolwiek w przypadku tomów jest to sprawa globalnej roztropności jako przeciwstawnej do tej czysto osobistej. Ponieważ jest tylko siedmiu znanych archonów tomów, ich śmierć mogłaby wyzwolić katastrofę w archońskiej hierarchii. Dlatego więc kiedykolwiek w potrzebie, archoni tomów mogą przyzwać 1000 lampionów, 500 ogarów, 250 strażników lub 125 mieczy do swojej obrony. Jeśli konieczne, tom może bronić siebie przez dwukrotne wystrzeliwanie promieni światła ze swoich dłoni. Tom może także rzucać zaklęcia ze sfer kapłańskich jakby był 20-poziomowym kapłanem.

Każdy z siedmiu archonów tomów jest odpowiedzialnych za pojedynczą warstwę Niebiańskiej Góry. Ci archoni nadzorują warstwy z niemal wszechwiedzą, choć są nieświadomi tego co dzieje się w krainach mocy. Mawia się, że tomy spotykają się, by przedyskutować sprawy planu, lecz oczywiście pomniejsze istoty nie są dopuszczone do lub choćby przy tych spotkaniach, więc można się ich jedynie domyślać.

Tomy żywią się tylko ambrozją, destylowaną przyjemnością wszystkich oczekujących Górze.

[edytuj] Upadli archoni

Oczywiście nie każdy archon jest doskonały. Czasami potykają się i upadają ze ścieżki, którą wybrali; czasami wybierają odrzucenie drogi archonów; i czasami są wyrzuceni z niebiańskich rang przez ich braci. Wszystko zależy od wielkości wykroczenia. Ponieważ archoni zazwyczaj przebaczają stworzeniom, jest niewiarygodną głupotą archona upaść całkowicie w łasce Niebiańskiej Góry i nigdy nie powrócić.

Ci którzy upadają zachowują swoje postacie i zdolności ataku, lecz nie zachowują mistycznych mocy zapewnianych im przez plan. Tak więc archon ogar zachowalby swoje pięści i swoj wygląd, lecz straciłby zdolność przyzwania archonów lampionów na pomoc. W dodatku zostałby zmuszony do pozostania w swojej humanoidalnej postaci, nigdy wiecej nie zmieniając kształtu.

Naturalnie wyższe poziomy archonów upadają o wiele rzadziek, lecz to wciąż się zdarza. Ci którzy ukazują żadnej obrazki wyzbycia się wszelkiego chaosu, są przekazywani chaotycznym mocom, by stali się asurami, podczas kiedy ci, którzy stali się źli plugawiąc swoje dusze, zostają wygnani na Pierwszą, Sigil, czy gdziekolwiek indziej.

[edytuj] Nowi archoni

Liczbę siedmiu archonów dawno złamała obecność i poznanie nowych archonów (pojawiły się w 3 edycji D&D) wyrażających kolejne aspekty praworządnego dobra. Może są to inne postacie znanych archonów albo kolejny element łańcucha awansowania w rangach Celestii.

[edytuj] Archoni sowy

Archoni sowy patrolują niebiosa Celestii i innych planów dobrego charakteru. Służą głównie jako powietrzni zwiadowcy, wysłannicy i szpiedzy dla archonów tronów. Mogą także służyć jako powietrzna piechota, jeśli potrzebne. Poza obowiązkami względem zwierzchników, archoni sowy chronią także pomniejsze niebiańskie istoty - zwierzęta w szczególności. Skrzywdzenie niebiańskiego stworzenia na Planach Wyższych jest szybkim sposobem do ściągnięcia na siebie gniewu Archona Sowy.

Archoni sowy rzadko ogłaszają swoją obecność. Kiedy spostrzegą potencjalne zagrożenie, alarmują swoich zwierzników nim skonfrontują się z zagrożeniem bezpośrednio, aczkolwiek są w stanie uporać się z większością problemów samodzielnie. Nie potrzebują snu i spędzają większość swojego czasu na lataniu. Okresowo opuszczają niebiosa, by spotykać się ze sprzymierzeńcami na ziemi, czy odwiedzić dwory niebiańskich doskonałości. Oczekuje się od nich zdawania dziennych raportów zwierznikom, powiadamiając ich o możliwych zagrożeniach na jakimkolwiek planie miałyby się zdarzyć.

[edytuj] Archoni młoty

Potężne niebiańskie stworzenia o wielkim podobieństwem do ziemi, archoni młoty walczą wraz ze swoimi krasnoludzkimi, gnomimi i goliackimi sprzymierzeńcami, dążąc do wykorzenienia zła z jego poukrywanych w ziemi miejsc. Pochodząc z planu Celestii archoni młody widzą ziemię jako czystą domenę, która została splugawiona przez byty jak drowy, łupieżców umysłu i inne zapsute stworzenia. Silni zarówno w woli jak i sile, archoni młoty rzadko marnują czas na rozmowy, miast tego szarżując do walki ze swoimi młotami bojowymi i miażdżąc przeciwników w nicość.

Archon młot wygląda jak szeroki, przysadzisty humanoid mierzący od 2,5 do 3 metrów wysokości. Jego umieśniony tors spoczywa na krótkich, lecz potężnych nogach, a jego skóra przypomina skalistą skorupę bardziej niż skóra humanoidów. Archon młot jest całkowicie bezwłosy, a rysy twarzy i kończyn są ostrzejsze niż jakiegokolwiek śmiertelnika, bardziej podobne do klejnotów kryształu. Skóra archona młota tonuje od głębokiego, ziemistego brąz po lśniącą czerń wyszlifowanego obsydianu.

[edytuj] Niebiańska Hebdomada

W czasach stworzenia, kiedy Wieloświat wciąż drżał wstrząsami wtórnymi narodzin, Siedem Niebios Celestii oczekiwało śmiertelnych dusz, które mogłyby przewodzić planem jako pierwsi archoni. Siedem błogosławionych męczenników, który poświęcili siebie dla sprawy prawa i dobra, powstali na młodym planie w potężnych i unikatowych postaciach - zadanie od samej Celestii, iż te byty służyłyby Siedmiu Niebiosom jako ich nieśmiertelni władcy.

Siedmiu męczenników, bądź ich następcy, razem stworzyli Niebiańską Hebdomadę, władającą radę Nieba. Podobnie do sztywnej hierarchi, która rządzi Dziewięcioma Piekłami, Hebdomada zarządza sprawami ich ojczystego planu, nadzorując archony poniżej nich, prowadząc niebiańskie armie jeśli konieczne i dowodząc żołnierzami do wojny z siłami zła, kiedy Zaphkiel, ich przywódca, dowodzi.

W jaskrawym kontraście do arcydiabłów Piekła, siedem doskonałości Celestii (czasami określani jako “archoni tomy” przez uczonych z [[Plan Materialny|Planu Materialnego) są całkowicie bez zawiści, zazdrości, czy pychy. Intrygowanie i walki wewnętrzne są niewyobrażalne w ich rangach i nigdy armie niebiańskiej doskonałości nie maszerowały na fortece innej.

Jak Asmodeusz w najgłębszym Piekle, tak Zaphkiel jest starożytnym władcą owianym tajemnicą. Jest spowity w promienne światło i skąpany w świętej mocy jak gdyby żyjącym przedłużeniem nieba, którym włada. Jest jedynym z prawdziwych siedmiu męczenników, który zachował swoją pozycję w Celestii - pozostała szóstka zginęła przez eony od czasu swojego ustanowienia. Kiedy jeden z Hebdomady upada, jednakże, inny archon w Celestii awansuje, by zająć jego miejsce, natychmiastowo przyjmują postać, rangę i moc poległego. Większość mędrców wierzy, że Zaphkiel sam może promować innego archona do Hebdomady, co może tłumaczyć, zgodnie ze świętą naturą archonów, całkowity pokój i harmonię, które przeważają pośród panującej rady.

[edytuj] Barachiel

Barachiel (ba-RA-ki-el) włada Lunią, najniższą warstwą wielkiej niebiańskiej góry, znaną także jako Srebrne Niebo. Dowodzi obroną Celestii przed najazdami, choć rzadko ma wiele do czynienia w takiej możliwości. W dodatku, jest heroldem i wysłannikiem archonów doskonałości, odwiedzającym nawet Plan Materialny w przypadku zanoszenia wiadomości najwyższej wagi. Dowodzi archonami trębaczami i jest zarówno patronem śmiertelnych heroldów.

Cytadela Gwiazd jest domem Barachiela na wybrzeżu Srebrnego Morza. Piętrząca się forteca z lśniącymi białymi marmurowymi murami, Cytadela gości niemal stały strumień archonów trębaczy przybywających i wybywających na ich misje pośród planów.

[edytuj] Domiel

Domiel (DO-mi-el) włada Złotym Niebem Merkurii, drugiej warstwy Celestii. Wielkie krypty i wspaniałe mauzolea znaczą złoty krajobraz Merkurii, a Domiel ślubował zapobiec ich zbezczeszczeniu. Domiel sprzeciwia się także tyranii, odwiedzaniu śmierci oraz Domiel przeciwstawia się również tyranii zsyłając śmierć i zniszczenie złym despotom i wszystkim, którzy za nimi podążają.

Aurilon, Złota Iglica, służy jako schronienie Domiela. 130-metrowa wieża wypalonego złota wznosi się z nieskazitelnego jeziora utworzonego z ujść czterech rzek w środku zielonej doliny.

[edytuj] Erathaol

Erathaol (e-ra-TA-ol) włada Wenją, Perłowym Niebem i trzecią z warstw Celestii. Patron proroków i wizjonerów, Erathaol przewiduje planarne wydarzenia nim się wydarzą i czuwa nad dziećmi przeznaczonymi dla wspaniałości. Nadzoruje także rozległe biblioteki zawierające tysiące historycznych kodeksów, spisanych praw i niebiańskich pieśni. Erathaol obserwuje odkrywany wszechświat z Xiranthador, podmorskiej biblioteki fortecy wykonanej z kolosalnych muszelek morskich z bogatych w zdobienia mozajek matki-pereł. Forteca zachowuje więcej ksiąg i zwojów niż można przeczytać w tysiącu żyć.

[edytuj] Pistis Sophia

Pistis Sophia włada Solanią, Kryształowym Niebem i czwartą warstwą Celestii. Uosabiając wszystko co jest łagodne i szczere, zawsze mówi klarowną i czystą prawdę, bowiem w prawdzie leży harmonia i błogość. Nawet w obliczu konfliktu nigdy nie ukazuje złości, czy pozwala by grymas przeciął jej twarz. Nie pragnie niczego i inspiruje innych, by podążali za samodoskonaleniem się przez odrzucenie swojej własności i ubrań - symboli chciwości i braku bezpieczeństwa.

Pistis Sophia wędruje po przeróżnych klasztorach i katedrach wznoszących się z zapierającego dech krajobrazu Solanii, piasek w szczególności umila długie spacery przez owiane mgłą doliny z grupami oczekujących, czy odwiedzających pielgrzymów.

[edytuj] Raziel

Raziel (RA-zi-el) włada Mertionem, piątą warstwą Celestii, znaną jako Platynowe Niebo. Pośród swoich niebiańskich rówieśników jest nazywany Ognistą Gwiazdą z powodu swojego słusznego gniewu. Raziel oferuje przewodnictwo paladynom i przekazuje swoją energię dla ochrony bezbronnych. Raziel sprzeciwia się tyranii i opresji z brutalnością zarówno wstrząsającą jak i inspirującą.

Kiedy legengarni paladyni poszukują mądrości Ognistej Gwiazdy, przybywają do Empirei, Miasta Pokornych Dusz. Raziel nie zasiada w twierdzy, lecz można go spotkać w jednym z wielkich miejskich szpitali, czy lecznic, zapewniających duchowy wsparcie i ochronę kapłanom i pacjentom.

[edytuj] Sealtiel

Sealtiel (si-AL-til) jest patronem archonów strażników i władcą Jowar, Błyszczącego Nieba, szóstej warstwy Celestii. Dowodzi imponującą stacjonującą armią archonów i innymi niebiańskimi bytami zaprzysięgłymi do obrony Celestii przed czarcimi najazdami. Sealtiel jest także obarczony zapobieganiem nieczystym bytom osiągnięcie Chronias, siódmej i najwyższej warstwy Celestii.

Empirejska forteca Sealtiela Pax Exaltea dominuje szósty taras Yetsiry, miasta zigguratu z siedmioma tarasami. Archoni strażnicy przybywają do Awangardy, by otrzymać nowe przydzielenia. Sealtiel gości także niezliczone niebiańskie byty poszukujące oświecenia jako część ich wyprawy osiągnięcia siódmej warstwy Celestii, Oświeconego Nieba.

[edytuj] Zaphkiel

Zaphkiel (ZAF-ki-el) zasiada na siódmej warstwie Celestii, Oświeconym Niebie Chronias. Zaphkiel uosabia doskonało dobro i tylko najświętsze istoty mogą stanąć w jego obecności, by nie zostać wchłoniętymi.

Zaphkiel czuwa nad całą Celestią, śląc rady i zapewniając mądrych wskazówek pozostałym członkom Hebdomady, dotyczących kontaktów ze śmiertelnikami i innymi niebiańskimi bytami. Zaphkiel także chroni i opiekuje się niewinnymi duszami nienarodzonych istnień i poświęconych dzieci.

Aczkolwiek Zaphkiel jasno ma interes w rozwijaniu niedoskonałych bytów, jego prawdziwe cele pozostają nieznane. Aktualnie tylko bogowie i inni członkowie Hebdomady ujrzeli Zaphkiela. Wszystkie inne byty, które spotkały, bądź spostrzegły archona albo poległy za swoją głupotę albo uzyskali takie stadium dobra, że ich esencje stopiły się z samą Celestią.

[edytuj] Źródła

• Bonny, Ed, Jeff Grubb, Rich Redman, Skip Williams, and Steve Winter. Monster Manual II (Wizards of the Coast, 2002).
• Jesse Decker, Michelle Lyons, and David Noonan Races of Stone (Wizards of the Coast, 2004)
• McComb, Colin and Wolfgang Baur. Planes of Law (TSR, 1995).
• Perkins, Christopher. Warriors of Heaven (TSR, 1999).
• Sernett, Matthew, Dave Noonan, Ari Marmell, and Robert J. Schwalb. Tome of Magic: Pact, Shadow, and Truename Magic (Wizards of the Coast, 2006).
• Williams, Skip, Jonathan Tweet, and Monte Cook. Monster Manual (Wizards of the Coast, 2000).
• Wyatt, James, Darrin Drader, Christopher Perkins. Book of Exalted Deeds (Wizards of the Coast, 2003).